Bez czarny (Sambucus nigra L.) – właściwości lecznicze, zastosowanie i tajemnice ludowych wierzeń
Zaktualizowano: 6 paź

Dlaczego w polskich wierzeniach łączono jego nazwę z „biesem”? Dlaczego przypisywano mu związek z Judaszem i śmiercią? Dlaczego właśnie gałąź bzu służyła do odmierzania ciała zmarłego przed wykonaniem trumny? W jaki sposób próbowano „przenosić” chorobę pod jego korzenie? I jak to możliwe, że roślina otoczona tyloma zakazami była zarazem jedną z najbardziej użytecznych w dawnej domowej aptece?
W artykule zaglądam także pod powierzchnię legend. Wyjaśniam, czym są antocyjany, flawonoidy i glikozydy cyjanogenne, czym różnią się kwiaty i owoce bzu jako surowce zielarskie, dlaczego niektóre części rośliny mogą być toksyczne oraz co pokazują współczesne badania nad preparatami z Sambucus nigra w infekcjach dróg oddechowych. To historia rośliny stojącej na granicy dwóch porządków: między folklorem a fitochemią, symbolem śmierci a praktyką leczniczą, dawnym lękiem a współczesnym laboratorium.
Chcesz poczytać więcej?
Subskrybuj gabinetmedycynynaturalnej.com, aby czytać dalej ten post.
